تبریک می گوییم شما به ساحل رسیدید!!!!!

سلام مولای من? سلام آقای من? روزگاری ........... و حال ............. معلوم نیست بالاخره چه خواهم شد

نقش غایی امام در نظام آفرینش
«علی ربانی گلپایگانی»

به نقل از : مجله انتظار شماره 31

چکیده

امام، انسان کاملی است که صفات کمال خداوند در عالی‌ترین درجة ممکن در او تجلی و تبلور یافته است. او خلیفه و حجت خداوند در زمین و در میان انسان‌ها است. غایت ـ در کارهای اختیاری ـ مرتبه‌ای از کمال و جودی است که فعل به انگیزه آن، از فاعل صادر می‌شود و به آن، غرض و هدف نیز گفته می‌شود.

از دیدگاه عقل، غایت و هدف جهان که فعل خداوند حکیم است، سر انجام به خدا منتهی می‌گردد؛ اما در مرتبه‌ای پس از آن، موجودی است که نسبت به موجودات دیگر، از کمال وجودی بالاتری برخوردار است. این موجود، انسان کامل است که در قوس صعود، از عقول مفارقه نیز فراتر می‌رود.

از قرآن کریم نیز به دست می‌آید که هدف از خلقت عالم، انسان کامل بوده است. انسان کامل، امام و پیشوای بشریت در حرکت به سوی کمال مطلوب است. مقصود نهایی از آفرینش جهان، انسانی است که هر زمان از عالی ترین مرتبة معنویت و کمال وجودی ممکن برای غیر خداوند برخوردار است. چنین انسانی خلیفه خدا در زمین است.

در روایات اسلامی نیز بر این مطلب تأکید شده است که امام، حجت خداوند در زمین است و اگر لحظه‌ای در زمین وجود نداشته باشد، زمین، اهلش را فرو خواهد برد. این بدان معنا است که وجود امام که مصداق عالی انسان کامل است، فلسفه و غایت خلقت زمین است و وجود معلول بدون علت غایی آن، محال است.

کلید واژه‌ها: امام، انسان کامل، حجت خداوند، علت غایی، فلسفه خلقت، خلیفه خدا در زمین.

در احادیث معتبر وضعیت دنیا قبل از ظهور امام زمان(عج) و بعد از آن ترسیم شده است. الف) دنیای بعد از ظهور در احادیث میخوانیم: «هر گاه مهدی موعود(عج) ظهور کرد و در جنگ پیروز شد و بر شرق و غرب جهان تسلط و سیطره یافت، تمام زمین با یک حکومت جهانی اسلامی اداره میشود. برای تمام بلاد و استانها، استانداران لایقی را با برنامه و دستورات لازم گسیل مینماید و به سبب جدیت و کوشش آنها تمام زمین آباد میگردد. حضرت مهدی(عج) از دور تمام حوادث و جریانات کشورها را در سراسر زمین زیر نظر دارد و تمام نقاط زمین آباد میگردد. اصحاب و یارانش نیز از فاصله‏های دور وی را مشاهده میکنند و او با تکلم مینمایند. عدل و دادش تمام زمین را فرا میگیرد. مردم با هم مهربان شده و با صدق و صفا زندگی میکنند. امنیت عمومی همه جا را فرا میگیرد و کسی در صدد آزار دیگری نیست. وضع اقتصادی مردم بسیار خوب میشود، به طوری که مستحق زکات پیدا نمیشود. باران بسیار میبارد و محصولات زمین، زیاد میشود. توجه مردم به خدا زیاد میشود. دین اسلام، دین جهانی میشود، بانگ توحید همه جا بلند میشود. عقلهای مردم کامل میگردد و سطح معلومات عمومی بالا میرود به طوری که زنها در خانه خویش از عهده قضاوت بر میآیند. هم چنین امام صادق‏علیه‏السلام در خصوص یکی از ویژگیهای جهان پس از ظهور میفرماید: «علم و دانش به بیست و هفت قسمت تقسیم شده اما تا کنون بیش از دو قسمت در دسترس بشر قرار نگرفته است ولی وقتی حضرت مهدی(عج) ظهور میکند بیست و پنج قسمت دیگر را آشکار میکند و در بین بشر پخش مینماید».{1} ب) دنیای قبل از ظهور پیامبر گرامی اسلام(ص) در این خصوص میفرماید: «مهدی(عج) از فرزندان من است. برای او غیبت و حیرتی است که در آن مردمان بسیاری گمراه میشوند. آن گاه همانند شهاب ثاقب میآید و زمین را پر از عدل و داد میکند هم چنان که پر از ظلمشده است».{2} هم چنین در حدیثی امام صادق‏علیه‏السلام علامتهای ظهور امام زمان(عج) و وضعیت دنیا را قبل از ظهور برای یکی از یاران خود توصیف میکنند: «1 - هر گاه دیدی حق بمیرد و طرفدارانش نابود شوند. 2 - ظلم و ستم فراگیر شود. 3 - همان طور که قرآن فرموده بدعتهایی از روی هوا و هوس در آن آمده باشد. 4 - دین خدا عملاً توخالی شود همانند ظرفی که آن را واژگون سازند. 5 - کارهای بد آشکار شده و از آن نهی نمیشود و بدکاران بازخواست نمیشوند. 6 - مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا میکنند - کنایه از همجنس بازی -. 7 - افراد - به ظاهر - با ایمان سکوت کرده و حرفهایشان را نمیپذیرند. 8 - شخص بدکار دروغ میگوید و کسی دروغ و نسبت ناروای او را رد نمیکند. 9 - بچه‏ها به بزرگان احترام نمیکنند. 10 - قطع پیوند خویشاوندی شود و...{3} به هر حال تا حدودی وضعیت دنیا را قبل از ظهور امام زمان‏علیه‏السلام و بعد از آن توضیح دادیم، اما آن چه که در این رابطه با اهمیت است این است که ما مسلمانان لازم است با تزکیه خویش و دوری از رذایل اخلاقی خود را آماده ظهور آن حضرت کنیم تا افتخار سربازی در رکاب آن حضرت را کسب نماییم. [1]. بحار الانوار، مجلسی، ج 52، ص 336. [2]. کمال الدین و اتمام النعمة، شیخ صدوق، ص 287. [3]. یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج)، رجایی تهرانی، ص 169 به نقل از بحار الانوار، ج 51، ص 93